Verslag HBSV 6 - PEC'20 5

De platte ker!

HBSV 6 – PEC 5 = 0-3

Met tranen in de ogen schrijf ik dit laatste stukje poëzie van het seizoen 2025/2026. Niet omdat het emoties bij mezelf oproept, maar omdat ik het zoveelste glas water iets te snel naar binnen giet na het geslaagde feestje van gisterenavond.

Vorige week zetten we de kroon op ons geweldige seizoen met het binnenhalen van het kampioenschap. Echter, er moest nog 1 wedstrijd gevoetbald worden voor de volledigheid. Een uitwedstrijd richting Hout-Blerick ..ofja, dit keer in D’n Bookend. Aangekomen op het oude troosteloze sportpark was de ontvangst voor verbetering vatbaar zullen we maar zeggen. Vervolgens moesten we een halve marathon wandelen richting de kleedkamers van de nabijgelegen hockeyclub. Hier geen sleutel van het kleedlokaal aanwezig, dus ouderwets de waardevolle spullen in een tas meenemen, manman… maar goed, als kampioen laat je je hierdoor niet gek maken. Na de wedstrijd van vorige week hadden we een paar slachtoffers die deze week in de lappenmand bleven (door de drank of door de wedstrijd? dus daardoor moesten we zelfs een beroep doen op gastspeler Kai.

Over de wedstrijd houden we het ook dit keer kort:

Eerste 30 minuten prima. Veel kansen gecreëerd , maar 1 doelpunt van Ihsan na een prima aanval.

De volgende 15 minuten ondermaats, maar niet in de problemen gekomen. Rust met een bekertje RAAK-ranja, want het was bloedheet natuurlijk.

Eerste 10 minuten van de 2e helft ook ondermaats. Vervolgens een dik halfuur op de helft van HBSV gevoetbald en de ene kans nog groter dan de andere, maar uiteindelijk nog maar 2 keer het netje laten bollen door Gido en Cromme. Fluitsignaal volgt en het seizoen is klaar!

Z.s.m. douchen, kampioensshirts aan en met 180 km/h richting Manders. Hier had onze trouwe sponsor een prima lunchbuffetje klaarstaan en werden de eerste goudgele rakkers naar binnen geschud. Op gepaste wijze werd stilgestaan bij het afscheid van vlagger Jack ‘Hawkeye’ Wilms en de spelers Ludo Hardeman en Martijn Rambags. Ook Cromme werd bedankt voor een heel seizoen reporter spelen. Toen kwam één van de hoogtepunten van de dag. De rit met de ‘platte ker’ van Manders naar het sportpark. Honderden mensen stonden langs de route en we zagen vrouwen en kinderen huilen van trots en blijdschap. Er werden strings naar ons gegooid, we deelden handtekeningen uit en we werden luidkeels toegezongen. Ook werd voor de eerste van 46 keer ‘Bob….Bobberdebob’ gezongen. Nadat we ons door de meute met fans hadden gewurmd werd met rookbommen en fakkels alle aandacht opgeëist bij de entree op het sportpark en zo keken er een hoop mensen naar de kampioenen. Toen de 2500 kilo van de kar af kwam, begon het feest. In een hoger tempo dan de balcirculatie ’s ochtends vlogen de gerstenatjes in ieders keel. Wat daarna volgde kan ik in 3 A4’tjes nog niet beschrijven, maar laten we het hierop houden: drank, dansen, veel dansen, veel zingen, Bobberdebob, DJ Bassie,  Wum die even de aandacht opeiste en daarna gauw andersom moest eten en het strijdtoneel verliet, dancing Henk, jonko’s, bier en het sluiten van de kantine. Man, Wat waas ut wer sjoën! De kampioensschaal krijgt (hopelijk) een mooi plekje in de kantine. Tip voor het bestuur (dank Jorrit) : hang daar een teamfoto bij zodat over tientallen jaren onze kroost (en alle andere leden) kan zien welke gekken daar kampioen werden bij PEC 5.

Dank aan alle complimenten van de lezers van over de hele wereld. Volgend seizoen zijn we weer van de partij. Wij gaan over 2 weken op Egchel kermiszondag nog een klein feestje bouwen en u bent allen van harte uitgenodigd om dit samen met ons te doen.

Ciao ciao!